Autor Wątek: Basowanie - typowe akompaniamenty - ragtime, charleston, foxtrot, slowfox  (Przeczytany 1456 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Marcel

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 6070
    • Zobacz profil
Artykuł p. Włodzimierza Królikowskiego - "Basowanie - typowe akompaniamenty"

Akompaniament do ragtime'a, charleston'a, fox-trot'a, slowfox'a

Akompaniament do ragtime'a, charleston'a, fox-trot'a, slowfox'a itp (metrum parzyste) :




Mamy tu typowe "um-pa-um-pa" (jak w akompaniamencie do polki) w konfiguracji "p-a-p-a" (pierwsze 3 takty), lub "p-a-a-p" (pierwszy i trzeci takt w drugiej linii), ale popatrzmy na szczegóły :
- w ostatnim takcie pierwszej linii mamy często spotykany pochód po stopniach gamy "b,c,d", prowadzący do prymy "es" następnego akordu (pierwsza ósemka w drugiej linii),
- analogiczny pochód występuje w drugim takcie drugiej linii - rozpoczyna go "d" w poprzednim takcie a kończy pryma "b" akordu w takcie następnym,
- podobną rolę spełnia ósemka "cis" w trzecim takcie drugiej linii.




Analogiczne elementy odnajdujemy w dwóch poniższych przykładach :

fragment 1






fragment 2






W przykładzie poniżej, oprócz elementów opisanych powyżej, mamy nowe szczegóły :



- w drugim takcie drugiej linii występuje specyficzne akcentowanie - na tempo "1", "2 i", "4" (jest to akcentowanie typowe dla rumby - patrz nieco dalej, muzyka latyno-amerykańska),
- w ostatnim takcie drugiej linii występuje akcentowanie o odwróconej kolejności (w stosunku do opisanego w poprzednim zdaniu),
- w przedostatnim takcie drugiej linii występuje t.zw. wyprzedzenie - obrazowo można powiedzieć, że ćwierćnutę z ostatniego taktu rozpoczynamy już w końcówce taktu poprzedniego. Warto na to zwrócić uwagę, bo jest to jeden z typowych szczegółów w grze jazzu, czyli jeden z elementów t.zw. "swingowania".




W następnym przykładzie odnajdujemy wiele elementów już omówionych :



Powyższe przykłady odnoszą się do gry solo, czyli gdy sami jesteśmy "sterem, żeglarzem i okrętem". Gdy gramy w zespole, w którym są jeszcze inne instrumenty podtrzymujące rytm i harmonię, to akompaniujemy skromniej, mniej widocznie a szczególnie podczas śpiewu, lub gdy melodię gra inny instrument. Na ogół też wtedy elementy akompaniamentu dzieli się pomiędzy lewą i prawą rękę - patrz przykłady poniżej.