Autor Wątek: Nauka rozkładu basów z 1 i 2 rzędu (pomocnicznych i podstawowych) - poradnik  (Przeczytany 3656 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Marcel

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 6752
    • Zobacz profil
Jest to rozdział z "Poradnika Akordeonisty", którego autorem jest Pan Ryszard Borysionek.
Pan Ryszard zgodził się na opublikowanie poradnika na naszym forum :)

Jeżeli chcesz coś dodać w tym temacie lub masz jakieś pytania związane
z tematem tego rozdziału to śmiało pisz posty poniżej.


W rozdziale tym zajmiemy się dźwiękami manuału basowego.

Tworzą go guziki rzędu pierwszego i drugiego czyli
basy tercjowe (pomocnicze) oraz  basy podstawowe

Świetna orientacja w rozkładzie dźwięków w tych rzędach
daje gwarancję szybkiego rozczytywania utworów
(szczególnie polifonicznych) i sprawia,
że granie gam i pasaży należeć
będzie do czystej przyjemności.

Dla porządku i łatwiejszej orientacji
nazwy dźwięków z pierwszego rzędu podkreślamy.

W przypadku zaznaczonej w utworze aplikatury (palcowania)
obowiązuje ta sama zasada: podkreślony numer danego palca
karze nam grać bas w pierwszym rzędzie.

Guzików w manuale basowym akordeonu
120 basowego jest 40,
80 basowego – 32,
60 basowego – 24.




Żeby opanować położenie ich wszystkich tak naprawdę
wystarczy wiedzieć gdzie leży kilkanaście tych położonych najbliżej „C”.
Lokalizacja nawet tych najbardziej odległych to kwestia
logicznego myślenia i znajomości paru zasad.


Często mamy problem z odnalezieniem dźwięku basowego
szczególnie wtedy gdy chodzi o dźwięk z krzyżykiem lub
bemolem. W wielu przypadkach z pomocą przychodzi nam
enharmonia (enharmonia to niezmienność brzmienia
wysokości dźwięku przy zmianie jego nazwy i pisowni.

Na przykład gis = as, b = ais, eis = f). Gdy przerażeni szukamy
tajemniczego „ges” i chcemy połączyć go legato z „g” wystarczy
przypomnieć sobie, że ges to inaczej „fis” i sprawa
staje się dziecinnie prosta.

Omówmy teraz bardziej skomplikowane przypadki.




Nie wiemy jaki dźwięk leży w II rzędzie pod As.

„As” to „A” z bemolem. „Odczepiamy” na chwilę bemol
i zostawiamy tylko samo „A”. Pomyślmy o dźwięku „A” z II rzędu.
Jaki bas znajduje się pod „A”? Oczywiście „D”!
Przyczepiamy teraz nasz bemol do „D” i mamy odpowiedź na
pytanie co leży pod „As”. Szukany dźwięk ma na imię „Des”.




Szukamy nazwy dźwięku leżącego nad „Gis” w I rzędzie.

Postępujemy tak samo jak w poprzednim przypadku. Tym
razem „odczepiamy” krzyżyk od „Gis”. Sprawdzamy jaki bas
znajduje się w II rzędzie nad „G”. Traktujemy krzyżykiem „D” i
już wiemy, że nad „Gis” leży „Dis”.


Dzięki opisanym wyżej sposobom żaden bas ani z pierwszego
ani z drugiego rzędu nie będzie dla nas anonimowy.




Bardzo ciekawe są zależności między I a II rzędem basów.
Dlaczego basy rzędu pierwszego nazywają się „tercjowe”?
Są one w odległości tercji wielkiej w górę (4 półtony) od dźwięku
sąsiedniego w drugim rzędzie. Obok „E” leży „C”, obok „H” –
„G” itd. Taka relacja występuje między wszystkimi sąsiednimi
dźwiękami basów podstawowych i tercjowych.

Dobrze wiedzieć również, że oba rzędy przesunięte są względem
siebie o 4 guziki
. Oznacza to, że jeśli przesuniemy I rząd o 4 guziki wyżej
lub II rząd o tyle samo niżej – sąsiednie dźwięki obu rzędów miałyby takie same nazwy.