Pokaż wiadomości

Joel Andersson (Kanał YouTube "Irish Harmonica")

Irish March - Boyne Water
https://youtu.be/jbp3dr8vJyE

Harmonijka to Seydel 1847 Easy Third w tonacji Low Low E (LLE) 😯

PS. Założyłem też wątek o tym utworze:
https://forum.akordeonowe.pl/darmowe-nuty-akordeonowe/boyne-water/

10

Akordeoniści, akordeonistki i zespoły / Odp: Bojan Jovanović

« dnia: 18 mar 2026, 00:42 »

Bojan Jovanovic To ne veter vetku klonit
https://youtu.be/lhynwAlQPvo

11

Edukacja muzyczna / Odp: Nauka improwizacji

« dnia: 17 mar 2026, 07:21 »

The 3 "Super Jazz Standards" That Turn Amateurs Into Pros
(3 „Super standardy jazzowe”, które robią z amatorów zawodowców)

https://youtu.be/wETt4u4ZRno

W filmie autor omawia trzy główne standardy jazzowe, które nazywa "super standardami". Są to:

Autumn Leaves (omawiany od 0:59)
All The Things You Are (omawiany od 8:50)
Alone Together (omawiany od 15:58)

1. Autumn Leaves (Jesienne liście)
Autor uważa ten utwór za absolutny fundament i "poziom 1" edukacji jazzowej. Twierdzi, że cała piosenka to w zasadzie zapętlone dwie najważniejsze koncepcje w jazzie:

Progresja 2-5-1 (II-V-I): Utwór uczy najważniejszego ciągu akordów w muzyce jazzowej – zarówno w wersji durowej (major 2-5-1), jak i molowej (minor 2-5-1).
Pokrewieństwo tonacji (Relative Keys): Autor tłumaczy, że utwór ten uczy poruszania się w obrębie tonacji pokrewnych – głównej tonacji durowej (właśnie B-dur) i jej pokrewnej tonacji molowej (g-moll), które dzielą te same znaki przykluczowe.
Wniosek: Jeśli opanujesz Autumn Leaves, nauczysz się grać progresje 2-5-1 w dur i w moll oraz zrozumiesz relacje między tonacjami, co jest kluczem do 90% innych standardów jazzowych.

2. All The Things You Are
Ten utwór autor nazywa "poziomem 2" i swoim ulubionym standardem do nauczania. Bierze on koncepcje z Autumn Leaves i znacznie podnosi poprzeczkę:

Modulacje (zmiany tonacji): Podczas gdy Autumn Leaves opiera się na dwóch spokrewnionych tonacjach, All The Things You Are płynnie przechodzi przez aż pięć różnych centrów tonalnych (tonacji).
Cykl kwartowy (Cycle of Fourths): Utwór uczy poruszania się po strukturze koła kwartowego/kwintowego, pokazując, jak płynnie łączyć ze sobą różne tonacje.
Wniosek: Autor nazywa ten utwór świetnym "ćwiczeniem", które zmusza muzyka do szybkiego myślenia i modulowania (przechodzenia) z jednej tonacji do drugiej za pomocą znanych już bloków, jakimi są progresje 2-5-1.

3. Alone Together
To według autora idealny utwór, by wejść na wyższy poziom i skupić się na tonacjach molowych oraz budowaniu napięcia:

Dominanty wtrącone (Secondary Dominants): Utwór uczy używania akordów dominujących, które nie rozwiązują się na główną tonikę utworu, ale "wskazują" na inne akordy w progresji (np. V stopień prowadzący do V stopnia).
Kadencje zwodnicze (Deceptive Cadences) i wymiana modalna (Modal Interchange): Autor pokazuje momenty, w których utwór buduje napięcie typowe dla progresji molowej (minor 2-5), ale niespodziewanie rozwiązuje je na akord durowy (lub odwrotnie).
Wniosek: Alone Together uczy, jak radzić sobie z bardziej "brudnymi" i skomplikowanymi harmoniami. Pokazuje, jak w jazzie buduje się duże napięcie i w nieoczywisty sposób je rozwiązuje, korzystając z elementów bluesa i nietypowych przejść akordowych.

12